....
..ช่วงนี้ฟังเพลงนี้บ่อย
...คงเพราะคิดถึงพี่ชายมากไป
..น้องจะโทรหาก็ไม่ได้
..ไม่รู้เมื่อไหร่พี่จะไปงัดเจ้าโทรศัพท์ที่ข้างฝาไปซ่อมเสียที
.....เฮ้อ
...เราคุยกันครั้งล่าสุดเมื่อ 2 สัปดาห์ก่อนใชไหมคะ
...พี่โทรมาหาน้องหน่อยสิ......คิดถึงแล้ว
....เมื่อคืนไปเอารูปเก่าเก่า...ที่เราเคยถ่ายด้วยกันตอนเด็กๆมาดู
....น้องจำได้เลยนะตั้งแต่เด็กนี่...พี่จะพาน้องไปทุกที่
...ตอนเด็กๆๆถ้าใครที่ชอบมาแกล้งหรือหยิกแก้มป่อง
...พี่จะจูงมือน้องหนีตลอด...เพื่อนพี่ที่แกล้งน้องนะพี่ไล่ทุกทีเลย
...พี่จำได้ไหม..ตอนน้องล้มร้องไห้ขี้แย.พี่ชอบทำตัวเป็นคนแก่มีมนต์เป่าให้น้องหาย
..."โอ๋...โอ๋ ...เงียบ... น๊า เป่าให้แล้วหายเลย.....พรู่..พรู่(น้ำลาย)..โอมเพี้ยง"
...รอยยิ้มและมือที่อบอุ่นคอยฉุดให้น้องลุกขึ้นเดินตาม
...บางครั้งขี้เกียจเดินขอ..ขี่กุง..(ขี่หลัง) พี่ก็ต้องยอมน้องทุกที
....พอน้องโตจะขึ้นประถม..เราห่างกันไปนานหลายปีเลยเนอะ
....ตอนที่เราจะเจอกันอีกครั้ง..จำได้เลยว่าดีใจขนาดไหน
...ตอนนั้นน้องอยู่ ป.5 พี่จะขึ้น ม.4 ไม่กล้าเข้าไปกอดพี่เพราะพี่โตแล้ว
....ได้แค่ยกมือไหว้ แต่พี่ก็ทำให้น้องรู้ว่าพี่ไม่เปลี่ยนไปเลย
....พี่เดินยิ้มเข้ามาหา..โยกหัวเบา.เบา."กินข้าวได้เยอะแล้วใช่ไหม..โตขึ้นเยอะเลย"
...ยังจำได้ว่าวันนั้นน้องยิ้มแก้มแทบจะแยก
....สัปดาห์เดียวเท่านั้นที่พี่จะอยู่ด้วย..
..น้องจำได้ว่ากวนพี่ตลอด "สอนภาษา Eng.ให้หน่อยนะ"..ก็เพราะพี่เป็นคนเก่งนี่..
..พี่นะเล่นตัวไม่ยอมสอนสักที..
พี่จำได้ไหมว่าเพื่อนพี่ที่มาด้วยเลยบอกว่า
...."เดี๋ยวพี่สอนให้ก็ได้ครับ" เหอเหอ..พี่เค้ายิ้มมีเขี้ยวด้วยน่ารักมาก
....แต่พี่นะดันมากระชากหนังสือไปแล้วบอกว่า
"น้องสาวเรา...สอนเองได้ แกไม่ต้องหรอกเดี๋ยวเหนื่อยมันสอนยาก"
....เหอเหอ...พี่รู้ไหมว่าน้องก็เพิ่งรู้ว่าพี่หวงน้อง..แต่น้องเสียดายน่ะ(เพื่อนพี่เค้าหล่อ)
.....พี่ยังมาดุอีกนะ "จะเรียนไม่เรียน ไปเอา Dictionary มา"
......เหอเหอ
..........
...เราได้เจอกันอีกทีตอนที่ตอนน้องจะขึ้นม.4.. น้องเลือกจะมาอยู่กะพี่เองเลย
....ตอนนั้นพี่อยู่มหาลัยแล้ว
....ตลอดเวลาที่อยู่กัน 2 คน พี่น้อง เป็นช่วงที่ผูกพันกันมากเลยนะ
....พี่จะมีเรียนค่ำทุกวัน... แต่ก็โทรมาบอกน้องตลอดว่าจะกลับค่ำ
..."หิวไหม..พี่กลับประมาณ 2 ทุ่ม รอกินข้าวได้นะ"
....กลับมาทีไรพี่ก็ซื้อของโปรดมาฝากเสมอ
...น้องรู้นะว่าพี่ชอบฟอร์มจัด...ชอบเอาข้ออ้างว่าพี่จะพาไปธุระ
......วันนี้อยากกินข้าวข้างนอกบ้างหละ
....แต่ความจริงพี่รู้ว่าน้องชอบอ่านหนังสือ..ดูหนัง
....พี่ก็เลยทำทีชวนไปธุระแล้วก็พาไปเที่ยวต่อ
...แล้วเวลาที่เพื่อนที่คณะพี่มาบ้านนะ แล้วชอบทำหน้าหม้อใส่
...จำได้ว่าพี่ด่ายับเลย...แถมไล่น้องให้ไปอ่านหนังสือบนห้องได้แล้วอีก
.....เพื่อนพี่เขายังหัวเราะกันเลย.."ไอ้นี่มันท่าจะหวงน้องมาก"
....น้องเลยกลายเป็นติดพี่มาก...ไม่ว่าการบ้าน งานวาดรูป เรียนไม่รู้เรื่อง
....น้องชอบแกล้งทำเป็นสำออย ออดอ้อนให้พี่ทำให้เสมอส
...พี่ก็จะบ่น..บ่น..บอกว่ากวนคนอ่านหนังสือสอบ...แต่ก็ทำให้ทุกทีสิน่า
.........
.....แล้วเราก็ต้องจากกันอีกครั้ง..ที่ทำให้ตอนนี้ยังไม่เจอกันอีกเลย
......พี่ย้ายหน่วยกิตไปเรียนมหาลัยอื่น
...น้องยังจำวันนั้นได้ วันที่พี่ร่ำลา.."พี่ไปแล้วนะ..ไปถึงพี่จะโทรหา"
.....น้องยืนหันหลัง ล้างจานไม่ยอมมองหน้าพี่เลยก็ร้องไห้นี่
....น้องพูดไม่ออกหรอกพูดได้แค่ "อือ" กลัวพี่ได้ยินเสียงสะอื้น
.....แล้วพี่จะไปไม่ทันรถ...ตกรถพอดี
....น้องไม่อยากเป็นเด็กขี้แยที่เป็นภาระให้พี่ลำบากใจ
.........
.......พี่จ๋า
...บ้านเรามีพี่น้อง 3 คน น้องมีพี่ชายแค่สองคนใช่ไหม....แล้วทำไมหละ
...
.....พี่จ๋า
..น้องเป็นน้องที่ไม่ดีใช่ไหมเวลามีเรื่องปวดหัว น้องขี้แย ก็ชอบโยนให้พี่รับความทุกข์ของน้องทุกที
....
...พี่จ๋า
...แล้วเขาเป็นใคร..เขาไม่ใช่พี่ชายจริงๆน้องเสียหน่อย ทำไมน้องถึงยอมทำอะไรมากมาย
ยอมอยู่กับความรู้สึกแบบนี้ได้นานขนาดนี้
..
..พี่จ๋า
..ตอนนี้น้องเหนื่อย น้องเจ็บ...พี่ช่วยเป่าให้หายเหมือนตอนเด็กได้ไหม
.....
..พี่จ๋า
...พี่ช่วยกันเอาความรู้สึกนี้ออกไปหน่อยได้ไหม.
....เหมือนที่พี่เคยกันเพื่อนพี่ไม่ให้ยุ่งกะน้องไง
.........
....เมื่อครั้งสุดท้ายที่เราคุยกันพี่บอกว่า
...".......จะเอาฆ้อนไปตีหัวมัน..."
...น้องรู้ว่าพี่พูดจริง...แต่น้องก็เลือกเองนะโทษใครไม่ได้
....พี่จ๋า
....พี่อย่าว่าเลยนะที่น้องจะไปเป็นน้องสาวของคนอื่นด้วย
....
...น้องสัญญาว่าจะไม่ทำให้พี่ลำบากใจ พี่ชายที่แสนดี
หนังสือ"ป1 ตัวโต ป2ตัวเล็ก" ฟูรุตะ ทารุฮิ
เพลง พี่ชายที่แสนดี
เสียงคุณมะดัน
เมฆดูสวยงาม เมื่อยามมองฟ้า ฟ้าดูกว้างใหญ่เหมือนเก่า
เมื่อยังเล็กแหงนดูมือไขว่คว้าเอา สูงจังอยากตัวโตสูง
จ้องมองแสนนาน พี่ชายคงเห็นยิ้มเดินมาใกล้แล้วอุ้ม
ขี่คอจนเกือบสูงทัน จ้องมองบนฟ้านั่น
เอื้อมมือถึงจันทร์ จะเอาเป็นของเรา
* ครั้งโดนเขารังแก ร้องงอแงร้องไห้
พี่คนนี้ยังคอยคุ้มครองคุ้มภัย น้องเอยอย่ากลัวใครเขา
สองพี่น้องเดินไป น้องตามพี่ชาย จับมือจูงน้องไป
มองฟ้าอันกว้างใหญ่ ฟ้าคงไกลไป ขี่คอพี่สูงเอง
(ซ้ำ *)
จวบจนฉันโต พี่ยังคงรักและคอยเป็นห่วงแสนห่วง
เมื่อผิดหวังให้กำลังใจทั้งดวง น้องเอยอย่ากลัวใครเขา
เมื่อยามท้อใจ จ้องมองบนฟ้านึกตอนเป็นเด็กเล็กนั่น
ขี่คอจนเกือบสูงทัน เอื้อมมือให้ถึงจันทร์
บอกเอาไว้นาน พี่ชายที่แสนดี
